تندیس اندوه | ||
کاش آواز پرندگان بودی تا به گوش می سپردمت یا پرتو نورانی خورشید بودی تا به صورتم می تابیدی کاش جاری آب روان بودی آنگاه عاشقانه در تو شناور می شدم یا قاموس لغات بودی تا واژه به واژه می سرودمت افسوس تو دوری من دورم و زمانه ناجور است چگونه به تصویر کشم تو را وقتی نه آوازی،نه خورشیدی و نه جاری آب به فاصله می سپارمت به دیدار به دست مهربان عشق همیشه دوست دارمت دلنوشته...لطفا کپی نکنید..مرسی [ دوشنبه 91/7/24 ] [ 10:1 عصر ] [ jila shams ]
[ نظرات () ]
|
||
[قالب وبلاگ : سیب تم] [Weblog Themes By : SibTheme.com] |